ایالت خود مختار نمکپاش

CLOSED

ms-namakpaash — Mon, 02 Apr 2007 15:10:18 GMT

بخاطر فیلترینگ در

بیشتر استانها

به این آدرس منتقل

شد:

http://ir-namakpaash.blogfa.com

در ضمن همین الانم وب جدیدم با عنوان پسر ایرونی آپ شده و منتظره

تلخند:اینجا ایران است

ms-namakpaash — Thu, 29 Mar 2007 20:02:18 GMT

ایران تنها جاییه که توش می شه با کمال نجابت هرزگی کرد
ایران تنها جاییه که توش "احمق" و "خفه شو" فحشه ولی پدرسگ و مادرفلان فحش نیست و موقع شوخی گفته می شه
ایران تنها جاییه که توش یه تاجر تا وقتی معروف نشده موفقه
ایران تنها جاییه که مردمش وقتی می خوان برن تفریح و گردش و پیاده روی سوار ماشین می شن
ایران تنها جاییه که بچه های زیر هجده سالش فیلمای منهای هجده نگاه می کنن و آدم بزرگاش برنامه کودکان
ایران تنها جاییه که فوتبالیستاش بخاطر گل زدن به تیم سابقشون از خوشحال غش می کنن
ایران تنها جاییه که پیر و جوونش همه دنبال فیلمای زبان اصلی هستن ، فقط بخاطر سانسورای مسجد ایران...ببخشید وزارت فرهنگ ایران
ایران تنها جاییه که هر چی مسئولش بیشتر رشوه بگیره بیشتر و زودتر ارتقا شغلی می گیره
ایران تنها جاییه که دانشگاهش جای دختر(یا پسر)بازیه
ایران تنها جاییه که سالن مطالعه ش مخصوص حرف زدن با موبایله
ایران تنها جاییه که پارکش مخصوص موتور سواریه
ایران تنها جاییه که چمنش جای آتیش روشن کردنه
ایران تنها جاییه که درختش مخصوص تاب بازیه
ایران تنها جاییه که وقتی شیر رفت جاش گرگ نشست و یه روباه تو نوبته که جای گرگ بشینه(نکته کنکوری)
ایران تنها جاییه که روباهش مصلحت نظامشو تشخیص می ده
ایران تنها جاییه که روباه و کفتار و گربه جزو خبرگانش هستن
ایران تنها جاییه که وقتی دو نفر(دختر و پسر)با هم آشنا می شن می رن تو گذشته همدیگه می گردن که ببینن مثلا وقتی پسره سه سالش بوده مادر بزرگش اونو بوسیده یا وقتی دختره دو سالش بوده داییش لپشو کشیده
و بالاخره ایران تنها جاییه که با این همه بدی و در حقیقت گندی که داره خاکش عزیزه و همه مون عاشقشیم

پس می زنیم پیک اولو به سلامتی خاک ایران
پیک دوم به سلامتی سه تن : ناموس و رفیق و وطن
پیک سوم به سلامتی سه کس : غریب و سرباز و بی کس
پیک چهارم به سلامتی روباهی که داره سعی می کنه جای ببر بشینه...ببری که خودش جای شیر نشسته(نکته کنکوری)
پیک پنجم سلامتی گاو...نه بخاطر گاو بودنش ، که بخاطر اینکه هیچوقت نمی گه "من".همیشه می گه"ما"
پیک شیشم سلامتی همه نامردا...که اگه نبودن مردا مشخص نمی شدن
پیک هفتم سلامتی فائزه رفسنجانی...که اگه نبود دبی ورشکست می شد
پیک هشتم ... هیییییی کجایی بابا؟آب شنگولی از خودت نیست شنگولی که از خودته.بسه بابا.پاشو کاسه کوزه تو جمع کن.بخاطر همینه وضع ایران اینجوریه دیگه

با تشکر از دوست عزیزم جواد

********

خوب بریم سراغ عکس تا بعد:

********

من قهرم:چه شکری خوردم تو مطلب قبل گفتم یه سال تکراری دیگه داره شروع می شه.خدا خواست منو شرمنده کنه و از تکرار مکررات جلوگیری کنه بخاطر همین مادربزرگمو کشت.البته نه اونجوری...ولی بهرحال کشت.خدا بیامرزدش.

********

خ.ن.ب.د.ز۱:نسل مادربزرگامم مث نسل پدربزرگام منقرض شد.
خ.ن.ب.د.ز۲:عجب عیدی.روز یکم فروردین مادربزرگه رفت.بازم خدا بیامرزدش.
خ.ن.ب.د.ز۳:اگه مطلب این سری یه مقدار خالی از طنز بود شرایط روحی منو درک کنین و به بزرگی خودتون ببخشین.
خ.ن.ب.د.ز۴:لطفا یه فاتحه بخونین براش.البته مدیون نیستین ولی اگه بخونین خوشحالم می کنین.
خ.ن.ب.د.ز۵:
خاکم به سر ، ز غصه ، به سر خاک اگر کنم
خاک وطن چو رفت ، چه خاکی؟چه خاکی به سر کنم
افسوس کلاه نیست وطن ، تا کز سرم برداشتند
فکر کلاهی ... کلاهی دگر کنم
مرد آن بود که این کله اش(Kolah Ash) بر سر است و من
نامردم ار که بی کله (Kolah)آنی به سر کنم
من آن نی ام که یکسره تدبیر مملکت
تسلیم هرزه گرد قضا و قدر کنم
زیر و زبر اگر نکنی ، خاک خصم را
ای چرخ زیر و روی تو ... زیر و زیر کنم
جائیست آرزویم اگر ، من به آن رسم
از روی نعش لشکر دشمن گذر کنم
بد هر چه می کنی بکن ای دشمن قوی
من نیز اگر قوی شوم از تو بدتر کنم
من آن نی ام که به مرگ طبیعی شوم هلاک
این کاسه خون به بستر راحت هدر کنم
عشقت نه سرسریست کز سر بدر شود
مهرت نه عارضیست که جای دگر کنم
عشق تو در وجودم و مهر تو در دلم
با شیر اندرون شد و با جان بدر کنم

سال نو تسلیت

ms-namakpaash — Tue, 20 Mar 2007 20:30:18 GMT

یک توضیح حیاتی حیاطی:
راستشو بخواین این مطلب قرار بود یکم فروردین آپ بشه ولی چون قراره جای یکی از دوستام برم کشیک مجبور شدم یکی دو روز زودتر آپ کنم.بهرحال شما به نوروزی خودتون ببخشید و به فروردینی قبولش کنین.

پیام تبریک یک قزوینی :
همسرم حمید جان ، سال عید نوت را با یک سبد سی دی ( حالا چرا CD ، نکته معما همین جاست ببینید CD ها چی دارن که گلا ندارن ) به تو تبریک می گویم
همسرت : علی!!!!!

پیام تبریک یک ترک :
همسرم ( اسمتو نمی گم چون ممکنه نامحرم ببینه ) مبارک باشه ( علتشو نمی گم چون ممکنه نامحرم ببین ) باشد که همیشه کنارم باشی ( جاشو نمی گم چون ممکنه نامحرم ببینه ).
همسرت : گضنفر

پیام تبریک یک لر :
عزیزوم فاطومه جان ، تنها پیا ( مرد ) ی زندگانی من ، دانی ( می دونی ) که چم ( چقدر ) دوستت دارم هان ؟ نمدانی ( نمی دانی ) باشید ( باشه ) بهرحال مبارکه .
همسرت : احسان

پیام تبریک یک عرب :
همسرم سکینه جان ، عینی ( عزیزم ) انی رایت گربتا ( یه گربه دیدم ) و یاد تو خورد تو سرم . همیشه یادتم ، تا آخرش کنارتم . راستی هر موقع رسید بهم خبربده(نکته کنکوری) . بچه هم که اومد ( به دنیا اومد ) برام پستش رو بفرست ( پستش کن ) مواظب باش تو آخن ( یکی از شهرهای آلمان ) گم نشی .
همسرت : عبدالواحد

پیام تبریک یک کرد :
همسرم کاک ( برادر ) جان سفیده ( سپیده ) ، یه دنیو ( یک دنیا ) رازقی با راز عشق برای تو . می بوسم دو چشمتو ، می پوسم ز دست تو . عیدت مبارک بمونه . کاش خوش باشی همیشه .
همسرت : یاشار

و بالاخره پیام تبریک یک تهرانی
اِوا همسر خوبم آوا . چشامو بستمو خواب تو دیدم... اِوا ، رو لبهام طعم لبهاتو چشیدم... اِوا . دوستت دارم با کلی از این گلای خوشبو . اِوا خدا مرگم بده . مطلبم طولانی شد ، الانه که چشمای نازت خسته بشن . می بویمت و می بوسمت .
همسرت : کیانوش

********

عکس سال نو:

********

من قهرم:یه سال گذشت.یه سال کثیف دیگه هم گذشت.برای همه ما.من و تو و ما...
یه سال به عمر همه ما اضافه شد.یه ورق تکراری دیگه رو شد.مال من دو لو بود.دو لوی دل.یه تکرار همیشه تکرار دوباره شروع شد.تا کی تموم بشه و دوباره تکرار بشه.یه سال زشت و کثیف.یه سال که با همه سختیاش سعی کردم با نوشته هام همه رو بخندونم.یه سال که...
فروردین برای من خالی بود.اردیبهشت جشن تولد مرگم بود.یه تکرار همیشه تکرار به دنیا اومد.شما به اسم نمکپاش اونو می شناسین.چن ماه خالی از هر اتفاقی گذشت.گذشت و به تیر رسیدم.تیری که روز تولد وبلاگم بود.نمکپاش یک ساله شد.بازم چن ماه گذشت.رسیدیم به آذر.یه حادثه.آذرم برام سالگرد بود.سالگرد از دست دادن.بازم گذشت.رسیدم به بهمن.از یه رفیق...یه دوست...یه پسر ضربه خوردم.می دونین.به نظر من خیانت دو جوره.یکیش خیانت یه دختر به یه پسر یا برعکسه.حالا که دوست باشن چه نامزد چه زن و شوهر.و دومیش خیانت یه پسر به یه پسر دیگه س...یا برعکس.به نظر من خیانت دوم بدتر از اولیه.و من اینجور بهم خیانت شد.کاری به اصل قضیه ندارم.یه اتفاق بود که افتاد.شاید به نظر اون دوست این کار درست بود.
تو این سه سالی که وبلاگ می نویسم،چه سه نسل نمکپاش و چه علافستان،خیلی چیزا دیدم.خیلی چیزا یاد گرفتم.و خیلی ضربه ها خوردم.غریبه ها برام نزدیکتر از برادر و خواهر شدن...و نزدیکا برام دشمن تر از دشمن.کسایی که فکرشو نمی کردم منو دوست داشتن و ازم حمایت کردن...و کسایی که اونا رو دوست می دونستم...
هر وقت که بیشتر دلم می گرفت سعی می کردم شادتر بنویسم.تا شاید کسی نفهمه که ناراحتم.هر وقت از کسی ضربه خوردم سعی کردم کمتر نشون بدم.همیشه و با همه حرفای ناحقی که تو نظرات بهم می زدن نظراتو باز گذاشتم.دوست داشتم همه بدونن من تو چه جوی می نویسم.و بدونن که به عشق خنده دوستامه که می نویسم.دوستایی که برام عزیزن.بازم لطف کسایی که بهم فحش می دادن.به نظر من اگه کسی بهم فحش می ده حداقل به یادمه...و اگه پشت سرم بد می گه یعنی به من حسودیش می شه.خوب ترجیح می دم بهم فحش بدن ولی فراموشم نکنن.
چیه؟این حرفا از نمکپاش عجیبه؟شاید خیلیا این فکرو بکنن.به این خاطر که اونا فقط نوشته ها رو خوندن.نفهمیدن که یه آدم،یه قلب پشت این نوشته هاس.یه نفر که قلبش به عشق خندیدن دوستاش زنده س.ولی مگه قرار نیست قبل از سال نو خونه تکونی کنیم؟خب منم دارم خونه تکونی می کنم.خونه تکونی دل.اون دوست(یا نادوست)که هیچ.چون هیچوقت بخاطر اون خیانت نمی بخشمش.ولی هر کس دیگه اگه از من ناراحتی یا خدای نکرده کینه به دل داره،خواهش می کنم که بیاد و بگه.آره.درسته.من مقصر بودم.ندونسته می گم مقصر من بودم.هیچ اشکالی نداره.حاضرم از هر کسی که از دست من ناراحته معذرت خواهی بکنم.هر کسی غیر از اون نارفیق.که هیچوقت نمی بخشمش.
سال جدید اومده.روزگار برای من یه دو لوی دیگه رو کرد.واسه شما چی؟مال من یه تکرار همیشه تکرار بود.خوب به قول فروغ:
زندگی کردن
تلف بودن
نطفه ای را پرورش دادن
برای زندگی کردن
و این تکرار تکرار است
هیچکس نفهمید این زن چی گفت،چی کشید، و کی بود.اومد و ایستاد و حرفشو زد و رفت.کاش منم جرات اونو داشتم...

یا حق:دل نمکپاش
۱/۱/۱۳۸۶

خ.ن.ب.د.ز۱:یکی از دوستای قدیمی یه نظری داده آخرت نظر...بخونین:

نويسنده: مهساییییییییی....!!

سه شنبه 22 اسفند1385 ساعت: 11:25

نه من از اون چادرا میخوامممممممممم
نه دیگه من مانتو نمیخوام من از اون چادرا میخوامممممممممممممممم
وای چغذه خوشمل میشه ادماز اینا سر کنه

خوبی خودت
تو خودشو ناراحن نکن باشه
چرا میزنی میگم ناراحن نباش دیگهههههههههههههه
اینارو بیخی چهار شنبه وریو بچسب

چشم مهسا خانم.من خودشو ناراحت نمی کنم.تو هم خودشو ناراحت نکن.باشه؟بازم چشم.چارشنبه وری
رو می چسبم.تو هم بچسب.باشه؟
خ.ن.ب.د.ز۲:نرگس خانم که از دوستای جدید و گلمه یه نظر گذاشته واسه م این هوا...یعنی خیلی هوا که راستش خود نظرش یه مطلبه.ولی خداییش کیف کردم وقتی نظرشو خوندم.با اینکه خیلی طولانی بود ولی ثابت می کرد که با دقت مطلب منو خونده...ولی البته این نرگس خانم قصه ما یه اشتباه خیلی بزرگ مرتکب شده.
محض اطلاع همه اونایی که فکر میکنن من با چادر مخالفم.خانما و آقایون بدونن که مادر من و همه خواهرای من چادرین و من به این افتخار میکنم.افتخار میکنم.چادر حجاب برتره.نپوشیدن چادر هیچ چیزی از نجابت دختر و زن کم نمی کنه ولی پوشیدنش قشنگتره.نظر من اینه.
خ.ن.ب.د.ز۳:سال نو تسلیت

تلخند:چادر ملی

ms-namakpaash — Sun, 11 Mar 2007 04:32:18 GMT

نظر به اینکه برادرای عزیز منکرات و خواهران عزیز تو معرفات یه مدتیه شدید گیر دادن به مانتوهای کوتاه و شالهای نازک و روسری های کوچیک و شلوارای خیلی برمودا و کفشای جادوگری و در کل چیزی که خودشون اسمشو گذاشتن بدحجابی(!!!)منم تصمیم گرفتم تا تنور داغه نونو بچسبونم و یه آپ درست حسابی در این مورد بزنم...
انواع حجاب:
بی لباسی
کم لباسی
خوش لباسی
اااااه چقد لباس
بی حجابی
کم حجابی
خوش حجابی
پر حجابی
جواط
خیرالله

راههای مبارزه با این بالاییا چیه؟اگه گفتی؟نمی دونی؟خوب باشه خودم می گم:

بی لباسی:از اونجایی که بی لباسی فقط تو حموم و دستشویی(و البته یه جای دیگه که واسه شما زوده اسمشو بگم...فقط بدونین اسمش با اتاق خواب شروع می شه)حادث می شه واسه جلوگیری از بی لباسی بهتره حموم و دستشویی خونه رو تبدیل به یه چیز دیگه کنین.مثلا حموم رو تبدیل کنین به دستشویی و
دستشویی رو تبدیل کنین به حموم...یا مثلا هر دو رو اپن(Open) کنین

کم لباسی:معمولا قبل از خواب واقع می شه که برای مبارزه با این معضل باید از خوابیدن خودداری و جلوگیری کنیم

خوش لباسی:که الهی من قربون این گروه برم و برگردم...دنبال چی می گردی؟رفتم دیگه...تا کی برگردم خدا می دونه.برو مورد بعدی رو بخون عزیزم از کفت نره.

اه چقدر لباس:اینا دیگه آخر لباسن.از اون لباس بی ادبیا(لباس زیر)که بگذریم روشون یه دفتر شصت برگ لباس دیگه می پوشن...خدا بده برکت.برای مبارزه با این گروهم باید تولید دفتر شصت برگ رو متوقف کنیم.

بی حجابی:معمولا این تیپ شخصیتی بیشتر تو این مکانا دیده می شه:کافی شاپ،مجمع تشخیص مصلحت زنان، و خانمایی که اصلا میان راهپیمایی برای اینکه یه پلاکارد رو بالا سرشون نگه دارن(نکته کنکوری خیلی مهم).برای جلوگیری از این موردم باید تظاهرات رو توی مکانهای سرپوشیده با ارتفاع کم برگزار کرد که نتونن دستاشونو ببرن بالا سرشون.

کم حجابی:فائزه رفسنجانی،فاطمه رفسنجانی،خاله زهرا،خاله فرشته و کلا همه خاله هایی که ریاست خونه های تیمی رو به عهده دارن.راه مبارزه با این مورد:واگذاری خونه های تیمی به عمه ها.

خوش حجابی:که می شه یه پوشش عالی(راستش دوست ندارم با این گروه شوخی کنم)

پر حجابی:یه دونه از چشما بگی نگی از زیر چادر زده بیرون...البته بعد از گذر از لایه "هوس زدا"ی عینک فتوکرومیک شیشه پهن.کفش بی پاشنه...ترجیحا دمپایی طبی.برای مبارزه با این موردم باید از فروش کفش بی پاشنه و دمپایی طبی جلوگیری کرد.

جواط:مادر بده گیوه هاتو واکس بزنم.راه مبارزه:جمع کردن واکسیا از سطح شهر.

خیرالله:خانم لباستو جمع کن از وسط اتوبان.ببین چه ترافیکی راه انداختی.روش مبارزه:تبدیل اتوبان به چهارراه(کنکوری)

********

حالا بریم سراغ عکس...

********

من قهرم:یه نگاش بکن...عکس بالا رو می گم...
دیدی؟حالا نوشته هاشو بخون...
نوشته چادر ملی،زیرشم نوشته:مقنعه لبنانی ، پوشیه عربی ، مقنعه آستین دار
یه چن تا نکته هس که بذارین بگم که تو دلم عقده نشه اول سالی(یا به عبارت بهتر آخر سالی)
الف)اول حسابی بخندین به عکس.
ب)بابا مگه نمی گن حداقل شصت درصد از یه چیز باید ایرانی باشه که بشه بهش گفت ملی؟آخه اینکه هیچ کدومش ایرانی نیست که.
ج)نوشته پوشیه ی عربی...این یه کلمه عربیه که درستش بوشیه س(Bovshye)
د)بابا والا بلا نجابت به چادر چاقچور نیست،نجابت یه شاخه از انسانیته.کی می خواد این دولت اینو بفهمه که اگه زن و دختر بخوان کاری بکنن اگه بذارنشون تو شیشه خودشونو به شیشه می مالن.
ه)بابا برین ببینین زیر بعضی از این چادرا روی فائزه رفسنجانی رو سفید می کنه.
و)می گن طبق آمار گوگل ، ایران بین کشورایی که کلمه سکس رو سرچ کردن رتبه دوم رو کسب کرده.کسب این رتبه رو به تمامی مسئولای مملکت عزیزمون تبریک می گم.
ز)و در ادامه مورد قبل باید بگم که هفت کشور از ده کشور اول ، کشورای مسلمون بودن.
ک)یه تبریک ویژه هم برای اون شیش تا کشور دیگه.
ل)حالا اگه به اندازه کافی به عکس خندیدی یه بار دیگه به نوشته ها نگاه کن تا گریه کنی.

********

خ.ن.ب.د.ز۱:آپ بعدی یکی دو روز قبل از عیده.
خ.ن.ب.د.ز۲:خسته م.شاید تعطیلش کنم.شایدم نه.نمی دونم.
خ.ن.ب.د.ز۴:دوستای قدیمی نیستن.دوستای جدید اومدن.ولی من همه شونو دوست دارم.دلم واسه نوشته های شلم تنگ شده.واسه محیا.واسه منگل بزرگه.واسه...واسه خودم بیشتر از همه.آخر سالیه.غیر از اون یه نفر(آقا پسر زیر آب زن)هر کس دیگه هر ناراحتی از من داره بیاد بگه.می خوام آخر سالی با همه دوست باشم.البته غیر از آقا پسر زیر آب زن...
خ.ن.ب.د.ز۳:
مرا از یاد خواهی برد میدانم
و من از دیدگان سرد تو یک روز
میخوانم سرود تلخ و غمگین خداحافظ
مرا از یاد خواهی برد و از یادم نخواهی رفت
من این را خوب میدانم
که روزی هم ، مرا از خویش خواهی راند
و قلبت را
که روزی آشیان گرم عشقم بود ، خواهی برد
تو از یادم نخواهی رفت
و چشمان تو
هر شب آسمان تیره ی احساس من را نور میپاشد
و من با خاطراتت زنده خواهم بود
چه غمگینم از این رفتن
و از این روزهای سرد تنهایی چه بیزارم
مرا از یاد خواهی برد میدانم
و میدانی که از یادم نخواهی رفت

تلخند:امتیاز دانشگاهی

ms-namakpaash — Sat, 03 Mar 2007 20:14:18 GMT

اونروزم طبق معمول نشسته بودم و داشتم نیازمندیهای روزنامه "اطلاجم ایرهان"(اطلاعات،جام جم،ایران،کیهان)رو نگاه می کردم که ببینم کاری هس که... استغفرالله.حتی فکرشم معصیت داره... خدا از گناه ما بگذره... بهرحال شما که فهمیدین منظورم چیه؟...نفهمیدین؟(خدایا خودت منو ببخش)... خواستم ببینم کاری واسه من پیدا می شه یا نه؟ که یه دفه یه چیزی خورد تو سرم...چشمام سیاهی رفت...گنجشک چیه؟کرکس دور سرم پرواز کرد...نه...غیر ممکنه...باور کردنی نیست...یعنی حقیقت داره؟چیزی که الان(یعنی اون لحظه)جلوی چشمام بود قشنگترین چیزی بود که تو عمرم دیده بودم،یه مستطیل خوشگل(دایره ترین مستطیل دنیا)که توش یه همچین چیزایی نوشته شده بود:

"امتیاز دانشگاهی شما را با بهترین پیشنهاد خریداریم
تلفن:دویست و بیست و دوبقیه شو سر طنابو بگیر بدو"

منم با سریعترین حرکت ممکن(که اصلام از نمکپاش بعید نبود)به طرف تلفن حمله انبرگازی کردم...
من: دویست و بیست و دوبقیه شو سر طنابو بگیر بدو
تلفن:بووووووووووووووووووووووووووووق
من:یالا قربونت برم...
تلفن:بووووووووووووووووووووووووووووق
من:زودباش دیگه عزیزم...
تلفن:بووووووووووووووووووووووووووووق
من"بابایی...گوشی رو بردار...
تلفن:بووووووووووووووووووووووووووووق
من:بابایی کره خر جواب بده دیگه...
تلفن:بووووووووووووووووووووووووووووق
من:بابایی باز رفتی خانم بازی؟؟؟اگه به مامانی نگفتم...
تلفن:بووووووووووووووووووووووووووووق
من:بابایی مگه گیرت نیارم...
تلفن:بووو...هم(یه چیزی تو مایه های "چته؟")؟
من:آقا سلام،من می خوام خودمو بفروشم.
تلفن(یا همون آقا):خوب به من چه؟اگه می خوای خودتو بفروشی زنگ بزن رفسنجانی،واسه خانه عفافش فکر کنم هنوز آدم بخواد...
من:نه قربان،اشتباهی خلاف به عرض رسوندن...من می خوام مدرکمو بفروشم
آقاهه:آها،خوب از اول همینطوری بگو دیگه نکبت...
من:لطف داری شما.چن می خرین حالا؟
آقا خوبه:چی هس حالا؟
من:همون مدرکه دیگه...
آقا خوبه:آقا...فکر کردم مرغ می خوای بفروشی...خوب می دونم مدرکه...چه مدرکی هس؟مال کدوم دانشگاهه؟هاوارد؟کمبریج؟
من:دانشگاه آزاد اسلا...
آقا خوبه:عزیز من،کی مدرک داخلی خواست؟ما مدرک خارجی می خوایم.مدرکتو بذار در کوزه آبشو بخور...
من:آقا مگه شما اداره دولتی نیستین؟پس...
آقا خوبه(البته حالا دیگه آقا بده):اینا رو دیگه باید به دولت بگین...تتق(گوشی رو گذاشتن صداش همینجوریه دیگه...نه؟)

حالا من از اون موقه دارم به این فکر میکنم که اگه دولت می خواد جوونش بره خارج و درس بخونه و بعد برگرده ایران چرا برعکس شده همه چیز؟یعنی چرا جوون ایرانی تو ایران درس می خونه و وقتی خری شد می ره خارج؟(اینجا کلمه خر به معنی بزرگ به کار رفته)...و یه چیز دیگه...دولت ما می خواد جوونش تحیصل کرده خارج باشه...ولی معلوم نیست اگه همین جوون تو خارج خراب بشه کی میخواد دهن دولتو ببنده...

********

بریم عکسو داشته باشیم تا بعد...

********

من قهرم:این مطلبو به بهونه رفتن یکی از دوستای خوبمون به خارج نوشتم.دوست عزیزی که می خواد بره امریکا برای تحصیل و وقتی می گم چرا می خوای بری جواب می ده:گرین کارت دارم مگه دیوونه م که نرم.
آره...دوست من تو راست می گی...ولی کاش دیوونه بودی.

********

خ.ن.ب.د.ز۱:آپ مخصوص عیدم می خوام سعی کنم که متفاوت باشه...از حالا فکتونو آماده خنده کنین.
خ.ن.ب.د.ز۲:یارو زنگ زد به گوشیم.ساعت پنج صبح بود...گفت همراه فلانی؟گفتم نه عزیز من...اشتباهه...آخه مگه کوری منو الکی از خواب بیدار کردی؟گفت زیادم الکی نیست وقت نمازه...گفتم ولم کن خواهر من...من نماز نمی خونم اصلا...به تو چه؟یه ربع بعد تازه دوباره خوابیده بودم که زنگ زد.گفتم بفرمایین.گفت:نمازتونو خوندین؟...چی بهش بگم آخه؟بهش گفتم شما اگه دنبال دوست پسرین اسم نمازو خراب نکنین.یه بار دیگه که زنگ زد مجبور شدم گوشی رو خاموش کنم و بخوابم
خ.ن.ب.د.ز۳:دلم واسه منگلا تنگ شده...واسه سارا ویش مستر تنگ شده...واسه(روم به دیوار گلاب به روتون بی ادبیه)توت فرنگی تنگ شده...واسه حورا و فاطمه و ریحانه تنگ شده...واسه علی آنتی و احمد...واسه همه اونایی که یه مدته وقت نکردم بهشون سر بزنم.منتظرم باشین...بازگشت گودزیلا...برنامه امشب سینما استقلال...پیروزی...جمهوری اسلامی

تفاوت زن و مرد(سی دی دوم)

ms-namakpaash — Mon, 12 Feb 2007 09:07:18 GMT

تلفن:
مردا تلفن رو به عنوان يه وسيله ارتباطي برافرستادن پياماي كوتاه ومهم به ديگرون در نظر ميگيرن.
يه زن و دوستش مي توانن دو هفته با هم باشن و بعد از جدا شدن و رسيدن به خونه، تلفن را بردارن و سه ساعت ديگه با هم حرف بزنن.

آدرس يابي:
وقتي يه زن در حال رانندگي احساس ميكنه كه راه رو گم كرده، كنار يك فروشگاه می ایسته و از كسي كه بلده آدرس رو ميپرسه .
مردا اينو نشونه ضعف ميونن. اونا هیچ وقت برا پرسيدن آدرس نمي ايستن و دو ساعت دور خودشون ميچرخن و یه چیزی تو این مایه ها ميگن: "فك كنم يه راه بهتر پيدا كردم،" و "ميدونم كه بايد همين نزديكيا باشه، اون مغازه طلا فروشي رو ميشناسم."

پذيرش اشتباه:
زنا بعضي اوقات قبول ميكنن كه اشتباه كردند.
آخرين مردي كه اشتباهش رو قبول کرد 25 قرن پيش مرده.

فرزند:
يه زن همه چي رو در مورد بچش مي داند: قرارهاي دكتر، مسابقه های فوتبال، دوستای نزديك و صميمي، قرارای عاشقونه، غذاهاي مورد علاقه، اسرار، آرزوها و روياها.
يه مرد بطور سربسته و مبهم فقط ميدونه یه سری افراد كم سن و سال هم تو خانه زندگي ميكنن.

لباس شيك پوشيدن:
يه زن براي خريد رفتن ، آب دادن به گلاي باغچه، بيرون گذاشتن سطل زباله و گرفتن بسته پستي لباس شيك مي پوشه.
يه مرد فقط موقع رفتن به عروسي و يا مجلس ترحيم لباس رسمي می پوشه.

شستن لباسها:
زنا هر چن روز يك بار لباساشونوميشورن.
مردها تك تك لباسای تو كمد، حتي روپوش و اونيفرم جراحي هشت سال پيش خودشونو مي پوشند و وقتی لباس تميزي باقي نموند، يك لباس كثيف می پوشن و كوه ايجاد شده از لباساي چرك رو با آژانس می برن خشك شويي .

عروسي:
وقت صحبت از عروسيا، زنا در مورد "مراسم جشن" صحبت ميكنن
مردا درباره "ميهمانياي دوران مجردي."

اسباب بازي:
دخترای كوچك عاشق عروسك بازي هستن و وقتي به سن 11 يا 12 سالگي ميرسن علاقه شون رو از دست ميدن.
مردا هيچوقت از فكر اسباب بازي رها نميشن. با بالا رفتن سن اونا اسباب بازیاشون هم گرون قيمت تر و پيچيده تر ميشن. نمونه هایي از اسباب بازيهاي مردا: تلويزيونای مينياتوري و كوچیك، تلفناي ماشین، مخلوط كن و آب ميوه گيري، اكولايزرهاي گرافيكي، آدم آهنياي كنترلي، گيمهاي ويدئويي، هر چيزي كه روشن و خاموش بشه، سر و صدا كنه و حداقل براي كار كردن شش تا باتري احتیاج داشته باشه.

گل و گياه:
يه زن به شوهرش ميخواد وقتي رفته مسافرت به گلا آب بده.
مرد به گلا آب ميده.بعده پنج روز زن به خونه اي پر از گلا و گياهای پژمرده برميگرده. كسي نميدونه چرا اين اتفاق افتاده.

سبيل:
بعضي از مردا مثل هركول پوآرو با سيبيل خوش تيپ ميشن.
هيچ زني وجود نداره كه با سبيل قشنگ بنظر بیاد.

اسامي مستعار:
اگر سارا، نازنين، عسل و رويا با هم بيرون برن، همديگه رو سارا، نازنين، عسل و رويا صدا می زنن. اگر بابك، سامان، آرش و مهرداد با هم بيرون برن، همديگه رو يلا، بادوم زميني، تانكر و لاك پشت صدا می زنن.

پرداخت صورتحساب ميز:
وقتي صورتحسابو ميارن، با اينكه كلا 15هزار تومن شده، بابك، سامان، آرش و مهرداد هر كدوم 10 هزار تومان روي ميز ميذارن. وقتي دخترا صورتحساب رو می گیرن، ماشين حساباي جيبيشون رو بيرون ميارن.

پول:
يك مرد ۲۰۰۰ هزار تومن براي يه جنس ۱۰۰۰ توماني مورد نيازش میده. يه زن ۱۰۰۰ تومن براي يك جنس ۲۰۰۰ تومني كه هیچ احتیاجی به اون نداره ميده.

بگو مگوها:
حرف آخر رو تو جر و بحثا زنا ميزنن.
هر چيزي كه يه مرد بعد اون بگه، شروع يه بگو مگوي تازه س.

********

بریم ببینیم عکسو حالا تا بعد...

********

من قهرم:اوضاع مداحی کشور خیلی افتضاح شده.یا شعرای چرت و پرت می گن.با جوری مداحی می کنن که انگار دارن از دوست دخترشون حرف می زنن.یا ترانه دزدی می کنن.اینا قطره ای هستن از دریای شروورایی که به اسم مداحی به خورد ملت می دن.
آقامون دلبره...دلارو می بره... // دلت یاس پر احساسه علمدار رشیدم... // تا تو باشی...من به هیچکی پا نمی دم... // وقتی به چشماش می رسم...کشیدنش چه مشکله...آخه چشای یار من...مشکیه خیلی خوشگله... // لا علی الی الله... // حیدر...حیدر...خالق ارض و سمائی...حیدر...حیدر...عبد خدا و خدایی...

********

خ.ن.ب.د.ز۱:بچه هایی هستن که خیلی به من لطف دارن.مث فاطمه و روم به دیوار...بی ادبیه...توت فرنگی و حورایی از اونا و همه دوستایی که اینقدر به من لطف دارن و سر می زنن ممنونم.دست همه تونو می بوسم.دست آقایونو از دور و دست خانما رو برای حفظ شئونات اسلامی از نزدیک.
خ.ن..ب.د.ز۲:وقتي که بچه بودم هر شب دعا ميکردم که خدا يک دوچرخه به من بدهد. بعد فهميدم که اينطوري فايده ندارد. پس يک دوچرخه دزديدم و دعا کردم که خدا مرا ببخشد!
خ.ن.ب.د.ز۳:ایندفه به جای شعر جمله بالا رو گذاشتم.خودتون به شعری قبولش کنین
خ.ن.ب.د.ز۴:دیگه آپ نمی کنم تا یازدهم که از کشیک برگردم.فعلا قربون همتون می رم تا بعد ببینم چی می شه(آقایون جدی نگیرین تعارف ندیدین تا حالا...خانما جدی گفتم آ)
خ.ن.ب.د.ز۵:ولنتاین مبارک.قدر ولنتاینو وقتی می دونین که ولنتاین برسه و کسی که دوستش دارین پیشتون نباشه.تا هست قدرشو بدونین.روز عشاق مبارک

تفاوت زن و مرد(سی دی اول)

ms-namakpaash — Mon, 05 Feb 2007 18:18:18 GMT

آينده:
يـه زن تــا وقتیکه ازدواج نكرده نگران آينده س.
يه مرد تا وقتيـكـه ازدواج نـــكرده اصلا نگران آينده نمیشه.

موفقيت:
يــه مرد موفق كسيه كه بيشتر از اونی که هـمــسرش خرج ميكنه درآمد داشته باشه.
يه زن موفق كسيه كه بتونه چنين مردي راپيدا كنه.

روابط:
اول از همه، يه مرد يه رابطه را يه رابطه حساب نميکنه.وقتي یه رابطه تمام ميشه، زن شروع به گريه میکنه و سفره دلشو براي دوستاش پهن می کنه و واسه محکم کاری یه شعرم با عنوان "همه مردها نادانند" مي سازه. بعد می ره دنبال زندگیش.
مرد وقت جدايي یهم مشكلاتش بيشتره.۶ ماه که از جدايي گذشت ساعت ۳ نصفه شب يك پنجشنبه، تلفن ميزنه به زنه و ميگه: "فقط ميخواستم بدوني كه زندگيمو از بين بردي، هيچوت نمي بخشمت، ازت متنفرم، تو يه ديوانه اي، ولي ميخوام بدوني باز هم يه فرصتي برامون باقي مونده." اسم اين كار تماس تلفني "ازت متنفرم/عاشقتم" هست كه ۹۹ درصد مردا حداقل يك بار اونو انجام ميدن. یه سری كلاسهاي مشاوره اي مخصوص مردا براي رها شدن از اين نياز تشكيل ميشه كه معمولا تاثيري هم نداره.

ازدواج:
يه زن به اميد اينكه شوهرش تغيير كنه باهاش ازدواج ميكنه، ولي تغيير نميكنه.
يه مــرد به اين اميد با همسرش ازدواج ميكنه كه تغيير نكنه، ولي تغيير ميكنه.

بلوغ:
زنا خیلی سريعتر از مردا بالغ ميشن. اغلب دخترای ۱۷ ساله ميتونن مثل يك آدم بالغ رفتار كنن. اغلب پسران ۱۷ ساله هنوز تو عالم بچگی هستن و رفتارهاي بچگونه و کودکانه دارن. به همين دليل است كه اكثر دوستي هاي دوران دبيرستان خیلی کم به نتیجه می رسن.

فيلم كمدي:
فرض كنين چن تا زن و مرد تو یه اتاق نشستن که یه دفه سريال نقطه چين شروع مي شه. مردا فورا هيجان زده می شن و شروع به خنده و سر و صدا ميكنن، و حتي ممكنه اداي بامشاد رو دربیارن.
زنا روشونو برمی گردونن و با گله و شكايت منتظر تموم شدنش ميشن.

دست خط :
مردا زياد به دكوراسيون دست خطشون اهميت نميدن. اونا از روش "خرچنگ قورباغه" استفاده ميكنن.
زنا از قلماي خوشبو و رنگارنگ استفاده میهنن و به "ي" ها و ن" ها قوس زيبايي ميدن. خوندن متني كه توسط يك زن نوشته شده، رنجي شاهانه است.
حتي وقتي مي خواد تركتون كنه، آخر يادداشت يك شكلك ميكشه.

حمام:
يه مرد حداكثر ۶ قلم جنس تو حموم داره: مسواك، خمير دندون، خمير اصلاح، خود تراش، صابون و حوله.
تو حموم يه زن معمولي بطورمتوسط ۴۳۷ قلم جنس وجود داره. يه مرد نمی تونه بیشتر اين وسایل را شناسايي كنه .

خواروبار:
يه زن یه ليست از جنساي مورد احتیاجش رو تهيه میکنه و براي خريدن اونا به فروشگاه ميره .
يه مرد اونقد صبر ميكنه تا محتويات يخچال ته بكشه و سيب زمينيا جوانه بزنن. بعد خريد ميره. هر چيزي كه خوب بنظر برسه مي خره .

بيرون رفتن :
وقتي یه مرد ميگه آماده بیرون رفتنه، يعني براي بيرون رفتن حاضره .
وقتي یه زن ميگه براي بيرون رفتن حاضره، يعني ۴ ساعت بعد وقتي آرايشش تمام شد، آمادس .

گربه:
زنا عاشق گربه هستن .
مردا ميگن گربه ها رو دوست دارن، اما وقتی زنا نیستن اونا رو با لگد اونا رو پرت ميكنن بیرون .

آينه :
مردا خودبين و مغرورن ، اونا خودشونو تو آينه چك ميكنن .
زنا بامزن، اونا عکس خودشونو تو هر سطح صيقلي نگا ميكنن: آينه، قاشق، پنجره هاي فروشگاه، برشته كننده ها، کله کچل آقاي زلفيان...

"لطفا سی دی دوم رو درون دستگاه اینقدر فشار نده دیگه اه...خودم سی دی رو می ذارم به وقتش"

********

بریم سراغ عکس این سری...

********

من قهرم:یادمه یه سری ایران خودرو بعد از عمری التماس تونست اجازه ساخت " صندلی پژو۲۰۶ " رو از فرانسه بگیره.وقتی اولین سری رو ساخت شرکت پژو سریعا این اجازه رو لغو کرد.گفت صندلیهایی که ایران خودرو ساخته استاندارد و مناسب دویست و شیش نیست...یه سری کاپوت یه پیکان وانت هشتاد و پنج رو باز کردم.خوب یادمه که تمام جنتا(شلنگای رابط) و کلمسا(گیره دور شلنگ رابط) از پلاستیک خشک بودن.طوری که وقتی جنت کاربراتور رو کشیدم و خواستم بزنم سرجاش ترک خورد و تو دستم شکست...اینست خودروی ملی.

********

خ.ن.ب.د.ز۱:احمد تنها خور
خ.ن.ب.د.ز۲:این پی نوشت به دلایل شخصی حذف شد
خ.ن.ب.د.ز۳:اون مطلب قبلی من باعث دعوای دوستای تهرانی و شهرستانی من شده بود.باید به همه تون بگم که این اتفاق فقط برای یه شهرستانی که می ره تهران نمی افته.ممکنه عکس قضیه هم اتفاق بیفته.من خودم یه شهرستانیم و به این موضوع افتخار میکنم.همونقدری که یه تهرانی باید به تهرانی بودنش افتخار کنه.
خ.ن.ب.د.ز۴:
زندگی قصه تنهایی است...
قصه ای بر غصه یک زندانی است که بر حسب آزادی محکوم است
زندگی واژه بی معنای یک خوشبختیست
زندگی بازی شطرنجیست که در آن انسانها لحظه ای کیش ، به آخر نرسیده مات اند
خ.ن.ب.د.ز۵:
عشق و شعور و اعتقاد
کالای بازار کساد
سودا گران در شکل دوست
بر نارفیقان شرم باد

تلخند:دختر دختر ترشی بابا(سی دی دوم)

ms-namakpaash — Fri, 02 Feb 2007 17:23:18 GMT

دختر خانم شهرستانی وقتی تو دانشگاه تهران قبول می شه اولش باباش نمی ذاره بره دانشگاه.هی می گه:"دختر تهران پر از گرگه...تو رو چه به تهران...می خورنت این گرگا.بمون همینجا...آخه تو قیافه ت به دانشگاه می خوره؟...حیف صندلی که تو پرش کنی...قلمراد دیگه نمی تونه صبرک کنه زنش شو بعد هر غلطی خواستی بکن."دختره هم که طبق معمول فیلمای ایرانی:"بابا ترو خدا بذار برم.بخدا من فقط می خوام درس بخونم" و بالاخره آخرشم:"اگه نذاری برم خودمو می کشم".و اینطوری می شه که راه می افته می ره وسط گرگا...

روز اول تا یه پسرو می بینه اصلا نمی بینه...چون سرش پایینه.
یه مدت که گذشت با دیدن پسرا سرخ و سفید می شه...ولی اون اومده درس بخونه.واسه همین راهشو کج می کنه.

یه مدت دیگه که گذشت وقتی یه پسر خوشگلو می بینه راهشو طرف اون کج می کنه...نگاه کردن که اشکالی نداره.

یه مدت بعدش می فهمه که اگه یه پسر ازش جزوه درسی خواست نباید فرار کنه.چون باباش اونو نمی بینه.

یه مدت دیگه که گذشت می فهمه که اگه یه پسر اومد بهش شماره بده...اگه ازش شماره گرفت باباش نمی فهمه.پس شماره اولین پسرو می گیره و صد البته که زنگ نمی زنه.اونکه نیومده پسر بازی کنه.اومده درس بخونه.شماره رو هم فقط بخاطر این گرفت که جلوی دوستاش کم نیاره.

یه مدت بعد می فهمه تلفن بازیم کار بدی نیست انگار.ایندفه که شماره گرفت به پسره زنگ می زنه و تبدیل می شه به "خانم دوست دختر"

زمان می گذره و می فهمه که یه جایی به اسم مکان و خونه خالی وجود داره که توش...آررره...

یه مدت دیگه که گذشت می فهمه که پسره سرکارش گذاشته...پس می ره و باهاش دعوا می کنه و گریه و زاری و...بعدشم می ره سراغ دوست پسر بعدی.

یه مدت بعد می فهمه که می شه پسرا رو دوشید.از این گرفت و اونو خر کرد و خرج زندگی رو در اورد.پس یاد می گیره که چطوری پسرا رو بدوشه.

دانشگاه داره تموم می شه...باباهه خوشحاله که دخترش تو تهرانی که پر از گرگه سالم مونده و تازه داره خرج خودشم در میاره تازه ماشین و موبایلم گرفته...ولی نمی دونه دخترش بخاطر اینکه خوراک گرگا نشه خودش تبدیل به گرگ شده.

********

حالا بریم سراغ عکسه تا ببینیم دنیا دست کیه:

********

من قهرم:بدترین خاطره زندگی تو تا حالا چی بوده؟اینکه از بابات خواستی برات سیم کارت بگیره و قبول نکرده؟اینکه خواستی بری جشن تولد دوستت و مامانت قبول نکرده؟یا از دست دادن یه عزیز؟
من یه امدادگرم.هر وقت تو جاده تصادف میشه ما(من + یه امدادگر دیگه + راننده)اعزام می شیم محل حادثه.آخرین اعزام اونقدر زجر آور بود که منو(که یه امدادگر قدیمی و مثلا با تجربه م)داغون کرد.
یه پراید چپ کرده بود.یه خونواده بودن.یه پدر و مادر و یه دختر بچه پنج شیش ساله.مادره عقب ماشین خوابیده بوده و دختر صندلی جلوی کنار باباش.پدر و مادره رو راحت دراوردیم ولی بچه هه موند تو ماشین.من رفتم دختره رو از تو ماشین دربیارم.در گیر کرده بود و بدنه پرس شده بود و مجبور شدم درو با جک هیدرولیک(جک روغنی)باز کنم.دختر بچه رو که از تو ماشین در اوردم هنوز تو بغلم بود که با دست کوچیک و خونیش بازومو گرفت و یه فشار داد و...مرد.یه دختربچه پنج ساله.مادر اون بچه وقتی دید بچه شو خوابوندم رو زمین و شروع کردم تنفس و ماساژ دوید طرفم.خواهش می کرد.التماس می کرد.فحش می داد.بچه شو از من می خواست.اون مادر می دونست که به کی فحش می ده.به من فحش می داد.منم دوست داشتم فحش بدم ولی نمی دونستم باید به کی فحش بدم.به مادره که داره به من فحش می ده؟به پدر احمق اون بچه که بخاطر چن دقیقه(اصلا ده روز خوبه؟)زود رسیدن بچه شو به کشتن داد؟به یه سری احمق که نتونستن یه جاده صاف درست کنن؟یا به یه سری سرمایه دار سودجو که بخاطر یه ذره سود بیشتر یه ماشین با مشخصات پراید ساختن؟...و من هنوز دارم فکر میکنم که به کی فحش بدم...

********

خ.ن.ب.د.ز۱:از این آپ یه بخش جدید گذاشتم تو وبم به اسم "من قهرم" که هر چی می خوام تو این بخش می گم.خوندنش برای هیچکس اجباری نیس.ولی خوشحال می شم اگه بخونین و نظر بدین.لطفا نظرات این قسمت رو جدی و جدا از نظر بقیه مطالب بذارین.مرسی.
خ.ن.ب.د.ز۲:چه می کنه این نمکی
خ.ن.ب.د.ز۳:میعاد به عشقش رسیدیعنی عشقشو پیدا کردم واسه ش.مژدگانی بده تحویل بگیره
خ.ن.ب.د.ز۴:اتفاقا دختره بنده خدا خیلی دختر گلیه بخدا.بنده خدا چقدر ناراحت شده بود که پسره اومده این نظرو گذاشته.منم چون بهش قول دادم هیچی به میعادخان نمی گم
خ.ن.ب.د.ز۵:الهی قربون بعضی دوستای با معرفتم برم.مث منگلا
خ.ن.ب.د.ز۶:یکی از دوستان این نظرو داده بود.بخونین تا بگم:

...احساس می کنم تو قصد تحقیر داشتی.

اینم گفتم چون من یک دوست نما نیستم و هر چی تو دلم باشه رک و راست می گم وترسی هم ندارم.من حتی با آخوند دانشگامون هم دهن به دهن می شم.ازشون هم نمی ترسم

خوب اینم نظر یه دوستمه ولی باید یه سوال بپرسم ازش.منو چن ساله که می شناسی؟تا حالا به کسی توهین کردم؟حتی به کسایی که بدترین فحشا رو تو نظرات به من دادن،چون من طنز سیاسی می نویسم.در ضمن.اصلا فکر کن قصد تحقیر داشتم.آره.یه همچین کسی لیاقت تحقیر رو نداره؟کسی که همه زندگیش شده داشتن یه دوست پسر که باهاش سیزده بدر بره خونه...آره عزیزم.اگه من می گم همچین کسی رو تحقیر نکردم چون حتی لیاقت تحقیرم نداشته.
از این دوستم که این نظرو داده قبلا اجازه گرفتم که اینجا جوابش بدم آ
خ.ن.ب.د.ز۷:یکی دیگه از رفقا هم این نظرو داده بود

...چرا همه فکر می کنن دهاتی خر و ساده هستن
به خدا من با چشم خودم دیدم دهاتی های به قول شما پشت کوهی تو عروسی هاشون چه کار ها که نمی کنن
اونا خیلی بهتر از شهری ها میدونن ریمل چیه بهتر بلدن چشم ها رو از دو طرف بزرگ کنن
اصلا تو تا حالا دهات رفتی
تا کی تبعیض تا کی ما خودمون باید نژاد های خودمون رو مسخر کنیم

خوندین؟اولا که من نه گفتم دهاتیا خرن و نه گفتم ساده ن.تو گفتی.پس اونی که مسخره شون کرده من نبودم تو بودی عزیزمخوب.حالا می رسیم به اونکه من گفتم دهاتیا ساده ن.نه عزیزم.هیچم ساده نیستن.طنز منتقدانه مثل کشیدن یه کاریکاتوره.واسه خندیدن باید یه موضوعو بزرگ کرد،اونقدر که هم خنده ت بگیره هم متوجه حرف نویسنده بشی و گریه ت بگیره.عزیزم مسئله اینه که یه نفر تا بیاد به یه شهر بزرگ(نه صرفا تهران،هر شهر بزرگی)،هم با خودش عادتای بد خودش رو میاره و هم عادتای بد اون شهر بزرگ رو بدتر می گیره.و تبدیل می شه به یه همچین موجودی که تو بهش می گی خر و ساده،ولی من می گم بی هویت.
خ.ن.ب.د.ز۸:یه چیز دیگه م هس.یکی از دوستان این نظرو تو وبش دیده بود و بعد از اینکه از من قول گرفت حرکت منفی ای انجام ندم به من نشونش داد.بخونین تا بهتون بگم:

نويسنده: ققنوس

پنجشنبه 12 بهمن1385 ساعت: 8:9

سلام.من آپ کردم.سر بزن.
بازم میام.تو هم بیا.میبینمت...

وب سايت پست الکترونيک

خوب فکر کنم همه تون با امضای"بازم میام.تو هم بیا.می بینمت..."آشنا هستین.امضایی که با نمکپاش متولد شد.با اولین نمکپاش(این وبلاگ سومین نسل نمکپاشه).و فقط آرشیو من دو سال سابقه امضا رو ثابت می کنه.چه برسه نه نسل اول و دوم نمکپاش.بگذریم.همون دوستی که این نظرو تو وبش دیده بود رفته بود با کسی که این امضا رو نوشته بود پایین متنش صحبت کرده بود که این امضای فلانیه.جالب اینکه ققنوس اومد به وب من و این نظرو برام گذاشت.بخونین:

نويسنده: ققنوس

جمعه 13 بهمن1385 ساعت: 12:35

سلام.
فاطمه گفت چی گفتی.چرا فکر می کنی دارم از تو تقلید میکنم؟؟؟؟این امضا همیشه مال من بوده تو چرا ورش داشتی؟؟؟؟
خوشم نمیاد یکی امضای منو داشته باشه.یا تو کنار بکش یا من.
در ضمن منضورم از بعضیها تو نبودی .یکی بود که فاطمه نمیشناسدش.می خواستم اون ببینه.بای.

وب سايت پست الکترونيک

خوشحال می شم اگه یه لطفی بکنین و بهش یادآوری بکنین که این امضا اول مال کی بوده.لینکشو گذاشتم.لطفا مثل همیشه منو شرمنده کنین.مرسی.انشالا جبران کنم.قربون بند کفش همه تون
خ.ن.ب.د.ز۹:تسلیت به مناسبت زیر آب رفتن آرامگاه کوروش کبیر بزرگ پادشاه ایران.ننگ بر ما ایرانیا که اینطور بزرگ مردامونو می پرستیم.ننگ بر من ایرانی.
خ.ن.ب.د.ز۱۰:منتظر مطلب من در مورد وضعیت پسرای ایرونی هم باشین.
خ.ن.ب.د.ز۱۱:
دلم مثل دلت خونه شقایق
چشام دریای بارونه شقایق
مث مردن می مونه دل بریدن
ولی دل کندن آسونه شقایق

شقایق درد من یکی دوتا نیست
آخه درد من از بیگانه ها نیست
کسی خشکیده خون من رو دستاش
که حتی یک نفس از من جدا نیست

شقایق اینجا من خیلی غریبم
آخه اینجا کسی عاشق نمی شه
غزایش،غصه ش،جنس کوهه
دل ویرون من از جنس شیشه

شقایق آخرین عاشق تو بودی
تو مردی و پس از تو عاشقی مرد
تو رو آخر از سرات،عشق و حسرت
ته گلخونه های بی کسی برد

دویدیم،دویدیم و دویدیم
به شبهای پر از قصه رسیدیم
گره زد سرنوشتامونو تقدیر
ولی ما عاقبت از هم بریدیم

شقایق جای تو دشت خدا بود
نه تو گلدون نه توی قصه ها بود
حالا از تو فقط این مونده باقی
که سالار تموم عاشقایی

تلخند:دختر دختر ترشی بابا(سی دی اول)

ms-namakpaash — Mon, 22 Jan 2007 10:14:18 GMT

دخترا تا بچه ن...البته الان که دختر بچه پیدا نمی شه ولی بهرحال.تا وقتی ده سالشونه عزیز بابان ولی...

از ده سالگی که رد کرد فکر می کنه خیلی خوشگله.فکر میکنه خیلی خوش هیکله.وقت مفیدی که جلوی آینه می گذرونه یه دفه زیاد می شه.فقط زنگ تلفن می تونه از جلوی آینه تکونش بده.البته هنوز به اون صورت چیزی بلد نیست ولی خوب...کم کم یاد می گیره.مگه همه از اول همه چیزو بلد بودن؟

به دبیرستان که می رسه کم کم یاد می گیره چطوری سبیلشو بزنه و ابروهاشو از حالت جارویی به حالت پارویی تغییر بده و بعدشم کم کم یاد می گیره چشماشو از دو طرف اینقدر ادامه بده که بزرگ به نظر بیاد...بگی نگی یه ذره پنکک و یه خرده ریمل و یه سر سوزنش رژ لب...تا خوشگلتر به نظر بیاد.تو این سن بیچاره پسری که از دختر خانم قصه ما ساعت بپرسه.ساعتو که نمی فهمه هیچ...چن تا فحش جدیدم یاد می گیره.
بعد از دبیرستان دخترا چن شاخه می شن.یه عده که زرنگ بودن قبل از گرفتن دیپلم دنبال شوهر رفتن و وقتی دیپلم گرفتن دیگه ازدواج می کنن...یه عده چون شوهر گیرشون نمی آد می رن دانشگاه که اونجا دنبال شوهر بگردن و یه عده چون شوهر گیرشون نمی آد می رن کلاس آموزشی که اونجا شوهر گیر بیارن و یه عده م چون شوهر گیرشون نمی آد می رن دنبال شوهر...
"شوهر گیر اوراش" که خوش شانس بودن و خوشگل و مایه دار و جهیزیه دار و همه چی دار.پس کاری باهاشون نداریم و در موردشونم حرف نمی زنیم.چون چن سال که از ازدواجشون گذشت و شوهره فهمید چه اشتباهی کرده دوباره میاد جزو گروه "بی شوهران".پس می ریم سراغ بقیه گروه ها...

آقای روستایی چون زمین کشاورزیش خرج زندگی زن و بچه ش رو نمی ده اون یه کف دست زمینو می فروشه و دست زن و بچه ش رو که تا حالا مرد غریبه جز نوک دماغشون چیزیشونو ندیده می گیره و میاد کجا؟؟؟ آفرین...میاد تهران...

دختره کم کم می بینه نه...یه خبرایی هس تو تهران...دخترا همینطوری الکی الکی خوشگل نیستن.یه کارایی انگار می کنن.بعد می فهمه ااااااااااه...انگار غیر از سرخ آب و سفیدآب و چه می دونم حنا و این چیزا یه چیزی به اسم پنککم وجود داره...و یه چیزی به اسم پودر و یه چیزی به اسم ماتیک و فلان و فلان...کم کم یه چهار تا دونه مو از وسط ابروهاش برمی داره و دوتا از سمت راست و سه تا از سمت چپ...یه مدت بعد چادر تبدیل می شه به مانتو و مانتوئه به مانتو کوتاه و رنگ روشن و شلوار برمودا و مقنعه می شه شال...کم کم یاد می گیره شکمو بده داخل و سینه رو بده جلو و صندوق عقبو بزرگتر نشون بده...لبا قرمز می شه و یه کف دس پودر و بگی نگی یه ذره م مانتوئه نازک می شه جوری که دیگه لباسای زیرش به عرضه عمومی می رسه...

می گذره تا وقتی که یه شب که باباهه داره شام می خوره می بینه یه خانم خوشگل خوش هیکل از در اتاق میاد داخل.از زنش می پرسه:زن امشب مهمون داریم؟ خانم خونه م جواب می ده:مهمون کدومه آقا...این موشالا دوختر خودته...ببین چه خوشگل شده...و اینجاس که باباهه و دختره می زنن به تیپ هم و باباهه شروع می کنه دعوا کردن و دختره م ساکت نمی شه و حداقلای زندگی رو تو سر باباهه می زنه...باباهه هم که نمی تونه اونا رو برای دخترش تهیه کنه چیزی نمی گه و دختره م ایندفه با مجوز رسمی بابایی راه می افته و می ره بلکه بلیط بخت آزماییش برنده بشه...که تو همون قدم اول دوم و با همون ماشین اولی که سوارش می کنه بلیطشو گم می کنه ولی چون راه برگشت نداره همینجور می ره جلو تا یه زن خیابانی دیگه به زنای خیابانی کشور ادامه بشه.

"این داستان همچنان یه سی دی دیگه داره که حالا بعدا می گم بخونین"

********

حالا بریم سراغ عکسمو تا بعد ببینیم چی می شه:

********

خ.ن.ب.د.ز۱:وبلاگ پیشی کوچولوی عزیزم هک شد.خدا بیامرزدش.بخدا واسه پیشی بیشتر از وب خودم ناراحت شدم.امیدوارم بتونه پسش بگیره.
خ.ن.ب.د.ز۲:عکس این سری به بهانه همدردی با پیشی کوچولوئه
خ.ن.ب.د.ز۳:این روزا چیزایی دیدم که خیلی نظرم نسبت به آدما فرق کرده.
خ.ن.ب.د.ز۴:یه نظری گذاشتن واسه پست قبلی من...یه قسمتشو می ذارم بخونین حالا تا بعد عرض کنم:

...من فقط به یه دلیل این کارو کردم چون می خواستم یکی از همونایی که میخواستی بکشی طرف خودتو نتونستیو بهش نشون بدم که فقط اون نیست که ...
...همونی که می گم به خاطر اون این کارو کردم خیلی هواتو داره. نمی دونم چی کار کردی ...
...می خوام همینجا خودمو معرفی کنم تا بدونه چقدر دوسش دارم و حاضرم به خاطرش همه دنیامو زندگیمو بدم.
من میعاد هستم. خودشم می دونه که براش می میرم ...
...و یه چیز دیگه و اونم اینکه اگه مردی بذار این کامنت بمونه تا همه بیان بخوننش و اونی که من دوسش دارم.میدونم که میاد اینجا.ببینم چه قدر به خودت اعتماد داری چه قدر مطمئنی که کسی این حرفارو باور نمی کنه....

خوب...خوندین؟نخود مغزو سنجیدین؟من هیچی نمی گم بهش...دوست ندارم کسی از دستم ناراحت باشه.پس حتی جوابشو هم نمی دم.ولی واسه اینکه حسن نیتمو ثابت کنم نظرشو می ذارم که همه بخونن.البته این همه نظرش نبود.نظرش خیلی طولانی بود.راستش اصلا دوست ندارم بهش توهین کنم.چون مطمئنم یه سوء تفاهم پیش اومده.پس لطفا اگه کسی به اسم میعاد می شناسین برین باهاش چت کنین و بهش بفهمونین که اشتباه گرفته.جدا باید تیمارستانو باز می کردم.آهای...خانمی که خواستم مختو بزنم ولی نتونستم و تو با کمال فهمیدگی و بخاطر داشتن یه همچین عاشق سینه چاکی قضیه رو فهمیدی.لطفا اگه می شناسیش نظر بده و آدرس وبتم بده.دیوونه جون لطفا زحمت نکش و نظر بدون آدرس نذار.زمان همه چیزو مشخص می کنه.
خ.ن.ب.د.ز۵:خواستم بهت فحش بدم ولی دلم نیومد دیوونه جون.حقیقتشو می گم بهت.دوست ندارم یه پسرو از خودم دلگیر کنم ولی مطمئن باش اگه لازم باشه منم به اندازه تو بلدم فحش بدم.بازم می گم.راستش یکی از دوستام بهم گفت این احتمالا بهراده.شایدم خودت باشی.شایدم خواهرشی.نمی دونم.بهرحال.مهمم نیست.
خ.ن.ب.د.ز۶:اگه روت نشد تو نظرات خودتو معرفی کنی می تونی میل بزنی.بهرحال من باید بشنامست دیگه.
خ.ن.ب.د.ز۷:
ای رفته به چوگان قضا همچون گو
چپ می خور و راست می رو و هیچ مگو
کانکس که تو را فکنده اندر تک و پو
او داند و او داند و او داند و او
خ.ن.ب.د.ز۸:تا بعد از دهه محرم آپ نمی کنم.
خ.ن.ب.د.ز۹:دلم واسه منگلا اینقد شده=>(.)بی معرفتا نظر که نمی ذارن.وبم که نمی خونن.حتی وقتی ان می شن یه اف نمی ذارن.رفیقم رفیقای قدیم

تلخند:بچه های این دوره زمونه

ms-namakpaash — Mon, 15 Jan 2007 18:21:18 GMT

عجب دوره ای شده بخدا.دیگه نمی تونی به یه بچه پنج ساله گیر بدی که چرا سلام نکردی.اول تا آخر هر چی دختر و زن تو فک و فامیل مرده و زنده ته رو می جنبونه،می تکونه،می شوره،میاره جلو چشمت،بعدشم پهن می کنه تو آفتاب خشک بشه.
داری با بچه هه بازی می کنی یه دفعه یه جمله وصفی رو صرف می کنه.جالب اینه که ادبیات درخشان فارسی رو کاملا به رخت می کشه.فاعل همه جمله ها یا چناره یا منار یا دسته بیل...مفعول همه جمله هام یا خودتی یا فک و فامیلت...ولی فعل همه جمله ها بلا استثنا یه چیزه
ااا؟؟آخه بچه تو تا زیر...(شما بخونین زانوم)نیستی در این دهنتو ببند آخه.
داری باهاش بازی می کنی یه دفه می گه تو منو انجام دادی.یا چه می دونم نموندی.
آخه چی بهش بگی؟؟
حالا یه چیز جالب بگم کف کنین.شرط می بندم نمی دونین.طبق آماری که دانشگاه نمکپاشیان منتشر کرده نود و هفت درصد بچه های این دوره بعد از دو کلمه مامان و بابا سومین کلمه ای که به زبون میاره شیره...شیر
نگو ربطی نداره.اصل قضیه مونده هنوز.عجله نکن.در مورد این شیر گفتن بچه ها یه چیزی بگم که ربطشو بفهمی و برم.
می گن یه پسری دست دوست دخترشو گرفت رفتن کوه.یه دفه آقا پسره...بله
برگشت به دوست دخترش گفت:عزیزم.اگه گفتی الان وقت چیه؟
دختره برگشت گفت:شیر
پسره اعصابش خرد شد ولی هیچی نگفت.تمام راهو از قله کوه اومد پایین رفت برا دختره یه لیوان شیر گرفت و برگشت نوک قله شیره رو داد به دوست دخترش.وقتی دختره شیرشو خورد پسره دوباره با چشمای اونجوری(خوب می دونین منظورم چه جوریه دیگه؟خمار)گفت:عزیزم حالا اگه گفتی وقت چیه؟؟؟
دختره یه نگاه به پسره کرد.چشمامو اونجوری تر(منظور خمار تره) از پسره کرد و گفت:شیر
پسره بدبخت دوباره همه راهو از قله برگشت پایین.با اعصاب خرد.با کلی فحش که تو دلش می داد به دختره و فک و فامیلاش یه لیوان شیر گرفت و برگشت قله و لیوان شیرو داد دختره زهرمار کنه.
دختره که شیرشو خورد پسره دیگه با التماس و چشم خمار و این حرفا به دختره گفت:خانمم...حالا دیگه بگو وقت چیه؟؟؟
دختره گفت:شیر...شیر...شیر...
پسره اعصابش خرد شد.زد دختره رو از نوک قله کوه پرت کرد پایین.دختره بدبخت وقتی داشت می افتاد داد زد گفت:شمش...شمش...شممممممممش(کمک...کمک...کممممممممک)
حالا ماییم و حکایت کلمه سومی که از دهن بچه این دوره خارج می شه.

********

خوب حالا بریم سراغ عکس این سری تا بعد...

********

خ.ن.ب.د.ز۱:می خوام برم دنبال یه شغل نون و آب دار...می خوام تیمارستان بزنم.آخه کلی دیوونه و روانی و اسکول و زنجیری پیدا کردم جدیدا...راستی یه کوچیکم دارم.
خ.ن.ب.د.ز۲:دیگه هیچی از زندگی شخصیم تو "خ.ن.ب.د.ز" هام نمی گم.
خ.ن.ب.د.ز۳:زندگی شخصیمو فقط تو شعر آخر وبم خلاصه می کنم.
خ.ن.ب.د.ز۴:یه نظر باحال دارم.یعنی یکی برام یه نظر باحال گذاشته.بخونین تا بگم:

راجب وبلاگتم بايد بگم عاليه اما واسه يه دختر يه كم زود نيست پا به عرصه
سياست بزاره؟ البته اينم ميدونم كه طنز نويسيتم حرف نداره
اميدوارم كه موفق باشي
دوستدار هميشگيت ماهان

آقا ماهان الهی قربون اون فرمت برمهزار بار گفتم من پسرم.اصلا اگه باور نمی کنی بیا بریم...لاالله الی الله
خ.ن.ب.د.ز۵:
مرگ من روزی فرا خواهد رسید
در بهاری روشن از انوار نور
در زمستانی غبار آلود و دود
با خزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید
روزی از این تلخ و شیرین روزها
روز پوچی همچو روزان دگر
سایه ای ز امروزها،دیروزها

دیدگانم همچو دالان های تار
گونه هایم همچو مرمرهای سرد
ناگهان خوابی مرا خواهد ربود
من تهی خواهم شد از فریاد درد

می خزند آرام روی دفترم
دستهای فارغ از افسون شعر
یاد میآرم که در دستان من
روزگاری شعله می زد خون شعر

خاک می خواند مرا هر دم به خویش
می رسند از ره که در خاکم نهند
آه شاید عاشقانم نیمه شب
گل به روی گور نمناکم نهند

بعد من،ناگه به یک سو می روند
پرده های تیره دنیای من
چشمهای ناشناسی می خزند
روی کاغذها و دفترهای من

در اتاق کوچکم پا می نهد
بعد من،با یاد من بیگانه ای
در بر آئینه می ماند بجای
تار موئی،نقش دستی،شانه ای

می رهم از خویش و می مانم ز خویش
هر چه برجا مانده ویران می شود
روح من چون بادبان قایقی؟
در افقها دور و پنهان می شود

می شتابند از پی هم بی شکیب
روزها و هفته ها و ماه ها
چشم تو در انتظار نامه ای
خیره می ماند به چشم راهها

لیک دیگر پیکر سرد مرا
می فشارد خاک دامنگیر خاک
بی تو،دور از ضربه های قلب تو
قلب من می پوسد آنجا زیر خاک

بعدها نام مرا باران و باد
نرم می شویند از رخسار سنگ
گور من گمنم می ماند به راه
فارغ از افسانه های نام و ننگ